Επι-στρέφουμε εκεί από όπου δε φύγαμε ποτέ για να ανακαλύψουμε οτι η γη μας περιμένει να την αφουγκραστούμε και να την αναζωογονήσουμε με τον ενθουσιασμό μας και την αγάπη μας!

Και για να ειμαστε και λιγο ρεαλιστές, η επι-στροφή σε εναν τόπο και τροπο ζωής, που στην πραγματικοτητα δεν ειχαμε βιωσει παρα μονο περιστασιακα (στη διαρκεια των διακοπων), αφήνει ανοιχτό το πεδίο όλων των πιθανοτήτων και κανει τη ζωή μας συν-αρπαστικη...

Τετάρτη, 29 Ιουλίου 2015

Ανταπόκριση από το μέτωπο…




(Μην το πιστέψετε, δεν υπάρχει κανένα μέτωπο, απλώς η ιστορία μας κάνει κύκλους…) 

 

Τέσσερα χρόνια μετά την μίνι απόδραση από το άστυ και παραμένουμε στις επάλξεις της μειοψηφίας. Παραμένουμε ζωντανοί μέσα στις πλεκτάνες του νου και μέσα  στις ιστορικές από άποψη σημαντικότητας στιγμές που περνά  ο τόπος μας αλλά και ολόκληρος ο πλανήτης μας και μαζί με αυτόν τα έμβια όντα  που τον κατοικούν/

Τα ζητήματα που τέθηκαν πολλαπλά και απεριόριστης ποικιλίας, σε μορφές που άγγιζαν τον τυφώνα και την καταιγίδα. Μεταξύ μας σταθήκαμε όρθιοι αψηφώντας τις συμπληγάδες των οικονομικών φαινομένων και διατηρήσαμε αλώβητη την ελπίδα.

Στο πρακτικό μέρος της περιπέτειας μας που ονομάσαμε αυθαίρετα Επί-στροφή, διανύσαμε όλες τις δυνατές διαδρομές και φτάσαμε την εξερεύνηση των ορίων μας σε αξιοθαύμαστα ύψη , με τρόπους που εκπλήσσουν ακόμη κι εμάς.

Τρομάξαμε λίγο με τις πιθανότητες της ρήξης με το παρελθόν αλλά μετά τη βουτιά στα βαθιά νερά της οικονομικής επισφάλειας, αναδυθήκαμε για να μοιραστούμε το λιγοστό οξυγόνο της αλληλεγγύης. Χωρίς αυτό δεν θα μπορούσαμε ούτε λεπτό να επιβιώσουμε μέσα στη χοάνη των υποχρεώσεων και της δέσμευσης. Με χρήση ακόμη και ανορθόδοξων μεθόδων κατορθώσαμε να σταθούμε και να συντηρήσουμε την αυτενέργειά  μας στον μέγιστο δυνατό βαθμό, κι αυτό δεν είναι και λίγο αν το σκεφτούμε. Έτσι λοιπόν , καταφέραμε να ζήσουμε επί 3,5 συναπτά έτη με βασικά έσοδα που δεν ξεπερνούσαν τα 5000 ευρώ ετησίως που για μια 3μελή οικογένεια ίσως να σημαίνει αφαίρεση των πολλαπλών βασικών επιλογών, κάτι που σε ένα βαθμό αληθεύει, αλλά στην εξίσωση δεν έχει προσμετρηθεί η αξία των προσφορών και των δωρεών που λάβαμε από ανθρώπους και φορείς , σε πολλές περιπτώσεις παντελώς αγνώστους σε εμάς, που έγειραν την πλάστιγγα υπέρ μιας αξιοπρεπούς, στα όρια της επιβίωσης πάντα καθημερινότητας. Κι αν τα προβλήματα της πράξης ήταν αρκετά  κι αν η οικογενειακή γαλήνη πέρασε από σαράντα κύματα κι αν το υπομονόμετρο χτύπησε οριακά σκορ στην κλίμακα της αδημονίας, βρισκόμαστε στον δρόμο , σαν γνήσιοι νομάδες κι όχι μονάδες, της γνώσης και της εξερεύνησης τρόπων συμβίωσης και επιβίωσης με το μικρότερο δυνατό αρνητικό αποτύπωμα για την ψυχοσύνθεση μας και για τον κόσμο που μας περικλείει.

 

Φτάσαμε σε μια κορυφή από άποψη θέασης αλλά ο τρόπος της όρασης μας ακυρώθηκε από την πυκνή ομίχλη του νου. Μονό αν απελευθερωθούμε από τον υπολογιστικό και μηχανιστικό συνάμα τρόπο θέασης θα καταφέρουμε να αγναντεύουμε το πέλαγος των πιθανοτήτων και να κατακτήσουμε περισσότερες και υψηλότερες κορυφές, λίγο πριν το τέλος των ψευδαισθήσεων. Η ανάγκη μας γίνεται το εργαλείο της επιβίωσης με κάθε τρόπο και με κάθε τίμημα. Ακόμη κι αν αυτό συμπεριλαμβάνει τον ίδιο τον πυρήνα της οικογένειας…


Everything is  at stake baby! Run for your life...now!